23/7/14

Φωτιά, σαν το Προμηθέα














Στο ανέβασμα για το πανηγύρι στου Προφήτη Ηλία, την περασμένη Κυριακή, στην πλαγιά ξεχώριζαν οι σκόρπιες κουμαριές. Ψηλές όπως δέντρα, με κορμούς σημαδεμένους από πυρκαγιά, είχαν ξαναρίξει κλαδιά και φυλλωσιά. Αντέχουν οι κουμαριές τη φωτιά, τους αρέσει το φως και τα όξινα εδάφη που δίνει το ηφαίστειο· πρώτες πρώτες ρίχνουν μετά τη φλόγα βλαστάρι και συνεχίζουν.

Η ηλικιωμένη γυναίκα που συναντήσαμε στην πεζοπορία δεν θυμόταν τη φωτιά, της οποίας διέκρινα τα ίχνη του περάσματός της από το βουνό. Από την άλλη μεριά της χερσονήσου, είχε ν’ ανέβει από παιδούλα στον Προφήτη Ηλία. Φέτος την πήρε ο γιός της ν’ ανεβούνε μαζί. Σ’ ένα πλάτωμα του μονοπατιού, μου έκανε χώρο να προσπεράσω. Κοντοσταθήκαμε και οι δύο ν’ απολαύσουμε το εκεί φύσημα του αέρα, που στέγνωνε τον ιδρώτα στο δέρμα και μας δρόσιζε. «Καινούργιο συκώτι βγάζεις εδώ», δήλωσε μ’ ευχαρίστηση η ηλικιωμένη. Δεν είχα ξανακούσει την έκφραση, μου άρεσε, έβγαζε νόημα κι έδενε – βουνό, φωτιά, Ήφαιστος.

«Σαν τον Προμηθέα», της είπα και γέλασε.

Σαν τον Προμηθέα και οι άντρακλες, ξαναρίχνουν και συνεχίζουν να γερνούν. Κορμός σε χάλκινη απόχρωση. Οι άγριες όμως, στην πλαγιά. Αυτή που αγόρασα από το φυτώριο - 7 Ευρώ, παρακαλώ -  φυτοζωεί στον κήπο. Φαγωμένη από την ακρίδα, μόλις που προλαβαίνει να πετάξει φυλλαράκι, πριν φαγωθεί ξανά.

Άφαντος ο Ηρακλής της.

17/7/14

Το καβουράκι





Το μόνο τραγούδι που μ’ έκανε να κλαίω, σαν ήμουν παιδάκι, ήταν εκείνο του Τσιτσάνη. Κορόμηλο το δάκρυ. Οι σαδιστές του κόσμου μαζεμένοι γύρω μου χτυπούσαν παλαμάκια, τραγουδούσαν και γελούσαν.

Χθες το τραγούδησα κι εγώ, παρατηρώντας.

Εξελίξεις






Τις νύχτες του Ιουλίου μεσουρανεί ο φωτεινός Βέγας, στον αστερισμό της Λύρας. Μαζί με το γειτονικό Αλτάιρ (στον Αετό) και το Ντενέμπ (στην ουρά του Κύκνου) σχηματίζει την καλοκαιρινή τριάδα· μεσονύκτια εγγύηση ότι βρίσκεσαι σε καλοκαίρι.

Φέτος, ρηχά νερά χωρίζουν το βράχο του Παλιολινού από τη στεριά – άμμος ο βυθός τους. Άλλα καλοκαίρια τον χωρίζει γούρνα με σκόρπια βυθισμένα βράχια. Αλλά τα χαραγμένα αρχικά στο βράχο παραμένουν ανεξίτηλα – για την ώρα. ΓΜΔ 1920 και πιο κάτω, στ’ αριστερά, ένα χαραγμένο περιστέρι: ΒΔ 1959.

Παιδάκια παίζουν την καλοκαιρινή νύχτα στην πλατεία του Άγιου Παύλου, στο κέντρο της Αθήνας. Ξέρουν να χαράξουν τ’ αρχικά του ονόματός τους μ’ ελληνικά γράμματα. Παιδάκια πατώνουν στα ρηχά νερά και πλατσουρίζουν στην άμμο μπροστά από το μεγάλο βράχο. Αμφιβάλλω αν γνωρίζουν να διαβάσουν τα χαραγμένα Γ και Δ στο βράχο.

Πριν 12.000 χρόνια ο Βέγας ήταν πολικός αστέρας. Σε δεκατρείς χιλιετίες ο Βέγας θα ξαναβρεθεί στην ίδια θέση.

Άμμος φεύγει κι επιστρέφει· τα πάντα σε τροχιά ελικοειδή - όχι κυκλική. Ανεπαίσθητη καμπύλη, σε συνεχείς μικρές στροφές μυωπίας, η τροχιά των ανθρώπων.

Στα νοτιοδυτικά, τις νύκτες του καλοκαιριού καθώς οι μέρες μικραίνουν,  ο Αντάρης - στο Σκορπιό του Νοεμβρίου.

13/7/14

Tο καλοκαίρι εκεί δε χάνει τα φτερά του…

(Xinhua/Reuters Photo)

Πρωινή πτήση για Κεφαλονιά. 5:45. Αποφάσισα να μην κοιμηθώ· έφτιαξα ένα δυνατό φραπέ και πήρα βιταμίνες για να τη βγάλω, μάτι γαρίδα, μέχρι να φύγω για το αεροδρόμιο.

Χαζεύοντας στο internet, βρήκα αυτή τη φωτογραφία. Πριν πέντε χρόνια, Ιούλιος, στη Λωρίδα της Γάζας. Παραδοσιακός τρόπος θεραπείας δερματικών και μυϊκών νοσημάτων.

12/7/14

Βγήκαν λάμιες στο ποτάμι



Είδα το μαγευτικό “Under the Skin” του Jonathan Glazer με την Scarlett Johansson. Η ιστορία μου θύμισε τους στίχους ενός εξίσου μαγευτικού κομματιού από το “The Lamb lies down on Broadway”. The Lamia.


The scent grows richer
He knows he must be near
He finds a long passageway 
Lit by chandelier

Each step he takes
The perfumes change
From familiar fragrance 
To flavours strange
A magnificent chamber 
Meets his eye

Inside a long rose-water pool 
Is shrouded by fine mist
Stepping in the moist silence
With a warm breeze he is gently kissed

Thinking he is quite alone
He enters the room
As if it were his own
But ripples on the sweet pink water
Reveal some company unthought of

Rael stands astonished 
Doubting his sight
Struck by beauty
Gripped in fright

Three vermilion snakes 
Of female face
The smallest motion
Filled with grace

Muted melodies 
Fill the echoing hall
But there is no sign of warning 
In the sirens call:

"Rael, welcome
We are the Lamia 
Of the pool
We have been waiting 
For our waters 
To bring you cool"

Putting fear beside him
He trusts in beauty blind
He slips into the nectar
Leaving his shredded clothes behind

With their tongues
They test, taste and judge 
All that is mine
They move in a series of caresses
That glide up and down my spine

As they nibble 
The fruit of my flesh
I feel no pain
Only a magic that a name would stain
With the first drop 
Of my blood in their veins
Their faces are convulsed in mortal pains

The fairest cries: 
"We all have loved you Rael"

Each empty snakelike body floats
Silent sorrow 
In empty boats

A sickly sourness 
Fills the room
The bitter harvest 
Of a dying bloom

Looking for motion 
I know I will not find
I stroke the curls
Now turning pale
In which I’d lain entwined

O Lamia, your flesh that remains
I will take as my food
It is the scent of garlic
That lingers on my chocolate fingers

Looking behind me
The water turns icy blue
The lights are dimmed
And once again
The stage is set for you

Λιμνούπολη



Από τη σελίδα των απόψεων της IHT έμαθα ότι δημοσκοπήσεις στην Αυστραλία φανερώνουν διαφορετική στάση των πολιτών της χώρας απέναντι σε όσους ζητούν άσυλο, ανάλογα με τον τρόπο και τον τόπο στον οποίο το επιχειρούν. Σύμφωνα με τον António Guterres, τον Ύπατο Αρμοστή του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, οι Αυστραλοί είναι δεκτικοί σ’ όσους ζητούν άσυλο υποβάλλοντας αίτηση σε κάποιο προξενείο της χώρας στο εξωτερικό. Αντίθετα είναι ιδιαίτερα εχθρικοί – ξενοφοβικοί – με όσους επιχειρούν να διασχίσουν, ρισκάροντας τη ζωή τους, τις θάλασσες που χωρίζουν την Αυστραλία από τον υπόλοιπο κόσμο, για να φτάσουν στην επικράτεια της χώρας και να ζητήσουν άσυλο εκεί.

Το επόμενο κείμενο, στο ίδιο φύλλο της εφημερίδας, αφορά στη συγχώνευση δύο εταιρειών τηλεφωνίας στη Γερμανία. Της Telefónica κα της Ε-Plus. Η Merkel έπεισε τον (στην αρχή αντίθετο) Almunia, τον αντιπόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ότι η συγχώνευση θα βοηθήσει τις ευρωπαϊκές φίρμες να είναι ανταγωνιστικές και να επιβιώσουν στην εξωτερική αγορά. Η αρμόδια ρυθμιστική αρχή στη Γερμανία είχε προειδοποιήσει ότι η συγχώνευση θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στους καταναλωτές - όπως έγινε στην Αυστρία, όπου οι τιμές της υπηρεσίας αυξήθηκαν κατά 60% ύστερα από συγχώνευση που μείωσε των αριθμών των παρόχων σε τρεις.

Έχω βαρεθεί από αριστερά ν’ ακούω απλουστεύσεις για την ξενοφοβία που χαρακτηρίζει τους Έλληνες. Και από τα δεξιά, από τη μεριά των κυβερνητικών, ν’ ακούω πως οι ιδιωτικοποιήσεις μέσω του ανταγωνισμού θα βοηθήσουν τους καταναλωτές με την μείωση των τιμών που μας περιμένει στο τέλος της διαδρομής.

Μονόλογοι κινουμένων σχεδίων - λες και διαβάζω την εφημερίδα της Λιμνούπολης.